epifania (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɛpʲiˈfãɲja], AS: [epʹifãńi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rel. objawienie
- (1.2) książk. olśnienie, wyjątkowe doznanie
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik epifania epifanie dopełniacz epifanii epifanii celownik epifanii epifaniom biernik epifanię epifanie narzędnik epifanią epifaniami miejscownik epifanii epifaniach wołacz epifanio epifanie - przykłady:
- (1.1) (…) szum w uszach i zawrót głowy zwiastował Anwaldtowi, że oto następuje epifania (…)[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1-2) doznać epifanii
- synonimy:
- (1.1) objawienie, ukazanie się
- (1.2) olśnienie, oświecienie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Epifania ż, Epifaniusz m
- przym. epifaniczny, epifanijny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1-2) gr. ἐπιφάνεια
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.