enfald (język szwedzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) głupota, bezmyślność, naiwność, prostoduszność

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) ren enfald → czysta głupota

synonimy:

(1.1) dumhet, inskränkthet, menlöshet

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. enfaldig

związki frazeologiczne:

etymologia:

szw. en + -fald → jeden + -krotność

uwagi:

źródła: