emablować (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌɛ̃maˈblɔvaʨ̑], AS: [ẽmablovać], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob. ​
znaczenia:

czasownik niedokonany (dk. brak)

(1.1) książk. otaczać wyjątkowymi względami
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Wyzbywają się jej tylko wtedy, gdy są sam na sam z kobietą, którą emablują[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zabawiać, adorować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. emablowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Tadeusz Dołęga Mostowicz, Pamiętnik Pani Hanki, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.