eka (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) reg. pozn. narożnik budynku, kąt w pomieszczeniu
- (1.2) reg. pozn. paczka, grupa z jednej dzielnicy; zob. też eka w Wikipedii
- (1.3) reg. pozn. sport. róg w piłce nożnej
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Nagle zza eki wyskoczył jakiś gzik w obrzympanej szabrace.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- (1.2) Eka z Małeka
- etymologia:
- (1.1-3) niem. Ecke
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: narożnik
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: paczka, banda
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: róg
- źródła:
Hasło „eka” w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
eka (język indonezyjski)
- wymowa:
- znaczenia:
liczebnik główny
eka (język malajski)
- wymowa:
- znaczenia:
liczebnik główny
eka (język pali)
- wymowa:
- znaczenia:
liczebnik główny
przymiotnik
eka (język tuvalu)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) akr[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Geoffrey W. Jackson, Tuvaluan Dictionary, Suva, Fiji 2001, ISBN 982-9027-04-X, s. 29.
eka (język umbundu)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) anat. ręka[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Umbundu - Części ciała
- źródła:
- ↑ István Fodor, László Magyar, Introduction to the History of Umbundu: L. Magyar's Records (1859) and the Later Sources, Akadémiai Kiadó, Budapest 1983, str. 109.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.