einläuten (język niemiecki)

wymowa:
IPA: [ˈaɪ̯nˌlɔɪ̯tn̩]
znaczenia:

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(1.1) rozpoczynać gongiem, rozpocząć gongiem, obwieszczać dzwonem, obwieścić dzwonem
(1.2) przen. być początkiem, stawać się początkiem, stać się początkiem
odmiana:
(1.1-2)[1] einläuten (läutet ein), läutete ein, eingeläutet (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Einläuten m, Inlaut m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: läuten • abläuten • anläuten • ausläuten • einläuten
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.