anläuten (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈanˌlɔɪ̯tn̩] IPA: [ˌlɔɪ̯tətə ˈʔan] IPA: [ˈanɡəˌlɔɪ̯tət]

​

znaczenia:

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(1.1) (krótko) zadzwonić

(1.2) szwajc. niem. zadzwonić, zatelefonować

odmiana:

(1.1-2)^[1] anläuten (läutet an), läutete an, angeläutet (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) anrufen

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Anlauten n, Anlaut m

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: läuten • abläuten • anläuten • ausläuten • einläuten

źródła: