edytor (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɛˈdɨtɔr], AS: [edytor]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) inform. program służący do modyfikacji danych
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) osoba wykonująca edycję
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik edytor edytory dopełniacz edytora edytorów celownik edytorowi edytorom biernik edytor edytory narzędnik edytorem edytorami miejscownik edytorze edytorach wołacz edytorze edytory - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik edytor edytorzy dopełniacz edytora edytorów celownik edytorowi edytorom biernik edytora edytorów narzędnik edytorem edytorami miejscownik edytorze edytorach wołacz edytorze edytorzy - przykłady:
- (1.1) Użyłem edytora, żeby przekształcić ten tekst.
- (2.1) Jestem edytorem i pracuję przy składzie gazet.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) edytor tekstu
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. edycja ż, edytowanie n, wyedytowanie n
- forma żeńska edytorka ż
- czas. edytować ndk., wyedytować dk.
- przym. edytowalny, edycyjny, edytorski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. éditeur < łac. editor < łac. edo
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) editor; (2.1) editor
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.