dziwkarz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈʥ̑ifkaʃ], AS: [ʒ́ifkaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• wygł.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) posp. mężczyzna korzystający z usług prostytutek, także: mężczyzna często zmieniającym partnerki seksualne
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dziwkarz dziwkarze dopełniacz dziwkarza dziwkarzy celownik dziwkarzowi dziwkarzom biernik dziwkarza dziwkarzy narzędnik dziwkarzem dziwkarzami miejscownik dziwkarzu dziwkarzach wołacz dziwkarzu dziwkarze - przykłady:
- (1.1) Mąż Hanki to dziwkarz, znów ma romans z jakąś małolatą.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) rozpustnik, babiarz, hulaka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dziwka
- przym. dziwkowaty, dziwkarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.