dziobać (język polski)

bażant dziobie (1.2)
wymowa:
IPA: [ˈʥ̑ɔbaʨ̑], AS: [ʒ́obać], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. dziobnąć)

(1.1) uderzać dziobem
(1.2) jeść dziobem
(1.3) pot. uderzać czymś ostrym
(1.4) pot. jeść po trochu
(1.5) przen. uczyć się na pamięć
(1.6) przen. schlebiać komuś

czasownik zwrotny niedokonany dziobać się (dk. dziobnąć się)

(2.1) dziobać (1.1) jeden drugiego
odmiana:
(1.1) [1] koniugacja IX
(2.1) koniugacja IX
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dzióbać
(1.2) dzióbać
(1.3) dzióbać, nakłuwać, kłuć
(1.4) dzióbać
(1.5) dzióbać, wkuwać
(2.1) dzióbać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziób, dziobek, dzióbek, dziobak, dziobanie, dziobiec, dziobnica, dziobnięcie, dziobówka
czas. dzióbać (się), dziobnąć (się), dzióbnąć (się)
przym. dziobaty, dziobkowaty, dzióbkowaty, dziobowaty, dziobowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „dziobać” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.