dzikie polowanie (język polski)
fraza rzeczownikowa, rodzaj nijaki
- (1.1) lud. (w wierzeniach łużyckich i niemieckich) orszak zjaw pędzących podczas wichury przez poddasza, strychy i stodoły[1]
- (1.2) lud. (w wierzeniach kaszubskich) polowanie odbywające się w nocy, w których biorą udział istoty demoniczne[2]
- odmiana:
- (1.1-2) związek zgody,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dzikie polowanie dzikie polowania dopełniacz dzikiego polowania dzikich polowań celownik dzikiemu polowaniu dzikim polowaniom biernik dzikie polowanie dzikie polowania narzędnik dzikim polowaniem dzikimi polowaniami miejscownik dzikim polowaniu dzikich polowaniach wołacz dzikie polowanie dzikie polowania - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dziki gon, dzikie łowy
- (1.2) diabelska jachta, dzyko jachta
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.