dzikarz (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) łow. pies do polowania na dziki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dzikarz dzikarze dopełniacz dzikarza dzikarzy / rzad. dzikarzów[1] celownik dzikarzowi dzikarzom biernik dzikarza dzikarze narzędnik dzikarzem dzikarzami miejscownik dzikarzu dzikarzach wołacz dzikarzu dzikarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) pies
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dzik m, dziczyzna ż, dziki mos, dzikość ż, dzikuska ż
- przym. dziki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. dzik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „dzikarz” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.