dziecina (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zdrobn. od: dziecko
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dziecina dzieciny dopełniacz dzieciny dziecin celownik dziecinie dziecinom biernik dziecinę dzieciny narzędnik dzieciną dziecinami miejscownik dziecinie dziecinach wołacz dziecino dzieciny - przykłady:
- (1.1) Narodził się Bóg Dziecina; / Niesłychanać to nowina, / Drży w kościele Bóg Dziecina, / Bóg Dziecina[1].
- (1.1) Trzej królowie jadą z królewską paradą, / Z dalekiej krainy do Dzieciny[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dziecisko n, dzieciniec mrz, dzieciątko, Dzieciątko m, dziecko n, dzieciak m, dzieciństwo n
- przym. dzieciaty
- przysł. dziecinnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. dziecko + -ina
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: dziecko
- wilamowski: (1.1) kyndła n
- źródła:
- ↑ Karol Miarka: Kantyczki — Cóż to proszę za nowina
- ↑ Karol Miarka: Kantyczki — Trzej królowie jadą z królewską (1904)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.