dzianet (język polski)
dzianet (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈʥ̑ãnɛt], AS: [ʒ́ãnet], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) jeźdz. rasowy koń[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dzianet dzianety dopełniacz dzianeta dzianetów celownik dzianetowi dzianetom biernik dzianeta dzianety narzędnik dzianetem dzianetami miejscownik dzianecie dzianetach wołacz dzianecie dzianety - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) bystry / żartki dzianet • neapolitańskie dzianety
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) koń
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. giannetto, wł. ginnetto < hiszp. jinete < arab. زناتي (zanáti); od nazwy plemienia berberyjskiego, którego członkowie byli na służbie w kawalerii kalifów Grenady[2][3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- włoski: (1.1) ginnetto m
- źródła:
- ↑
Hasło „dzianet” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „ginnetto” w: treccani.it.
- ↑ Hasło „jinete” w: Real Academia Española: Diccionario de la lengua española, 2014.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.