neapolitański (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci], AS: [neapolʹitãĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• rozs. artyk.• akc. pob. ​
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) związany z Neapolem lub neapolitańczykami
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Oprócz operowych arii Carreras śpiewał słynne neapolitańskie pieśni[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) język neapolitański • dialekt neapolitański • Zatoka Neapolitańska
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. neapolczyk mos, Neapol m, neapolitańczyk m, neapolitanka ż
przym. neapolski
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Neapolitanus + pol. -ski
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Adam Wajrak, Warszawa, „Gazeta Wyborcza”, 14/06/1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.