dywagacja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdɨvaˈɡaʦ̑ʲja], AS: [dyvagacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rozwlekłe rozważanie nie na temat
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dywagacja dywagacje dopełniacz dywagacji dywagacji / przest. dywagacyj celownik dywagacji dywagacjom biernik dywagację dywagacje narzędnik dywagacją dywagacjami miejscownik dywagacji dywagacjach wołacz dywagacjo dywagacje - przykłady:
- (1.1) Bez tych dywagacji, Adolfie, do rzeczy!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. dywagować ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. divagari
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) divagation
- francuski: (1.1) divagation ż
- łaciński: (1.1) divagatio ż
- rosyjski: (1.1) отступление n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.