dysputownik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdɨspuˈtɔvʲɲik], AS: [dysputovʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) śr.pol. osoba, która dysputuje[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) współcz. dysputant
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dysputa ż, dysputacja ż, dysputant m, dysputator m, dyspuciarz m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- śr.pol. dysputa + -ownik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „dysputownik” w: Słownik polszczyzny XVI wieku. Edycja internetowa, Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 2010–, ISBN 978-83-65573-85-8.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.