dyspuciarz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [dɨsˈpuʨ̑aʃ], AS: [dyspućaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) daw. osoba, która prowadzi dysputy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dyspuciarz dyspuciarze dopełniacz dyspuciarza dyspuciarzy / rzad. dyspuciarzów celownik dyspuciarzowi dyspuciarzom biernik dyspuciarza dyspuciarzy / rzad. dyspuciarzów narzędnik dyspuciarzem dyspuciarzami miejscownik dyspuciarzu dyspuciarzach wołacz dyspuciarzu dyspuciarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dysputa ż, dysputacja ż, dysputant m, dysputator m, dysputownik m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.