dybać (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈdɨbaʨ̑], AS: [dybać]
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) czyhać, czatować na kogoś lub na coś
odmiana:
(1.1) [1] koniugacja IX
przykłady:
(1.1) Chcąc się uspokoić i całkowicie wykluczyć przynajmniej ten obłędny pomysł, że ktoś na nią dybie, jeszcze raz uważnie rozejrzała się wokół siebie[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) dybać na czyjeś życie
synonimy:
(1.1) nastawać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dybanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „dybać” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. Piotr Krawczyk, Plamka światła, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.