dwudniaczka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [dvuˈdʲɲaʧ̑ka], AS: [dvudʹńačka], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) febra powtarzająca się co dwa dni[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dwudniaczka dwudniaczki dopełniacz dwudniaczki dwudniaczek celownik dwudniaczce dwudniaczkom biernik dwudniaczkę dwudniaczki narzędnik dwudniaczką dwudniaczkami miejscownik dwudniaczce dwudniaczkach wołacz dwudniaczko dwudniaczki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dwudniowy
- rzecz. dwudniak
- przym. dwudniowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „Dwudniak” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I: A-G, Warszawa 1900–1927, s. 600.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.