duchacz (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia założonego przez sługę Bożego Klaudiusza Poullart des Places; zob. też duchacze w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik duchacz duchacze dopełniacz duchacza duchaczy celownik duchaczowi duchaczom biernik duchacza duchaczy narzędnik duchaczem duchaczami miejscownik duchaczu duchaczach wołacz duchaczu duchacze - przykłady:
- (1.1) Na świecie pracę misyjną prowadzi około 3050 duchaczy różnych narodowości[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ojciec duchacz • być / zostać duchaczem • wstąpić do / klasztor / placówka / parafia / dom zakonny / postulat / nowicjat / konstytucje / śluby / duchowość / charyzmat duchaczy
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) zakonnik, osoba konsekrowana
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. duch mzw
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. duch + -acz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- włoski: (1.1) spiritano m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.