dubler (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) zastępca aktora w scenach wymagających szczególnych umiejętności
- (1.2) więz. wspólnik przestępcy[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dubler dublerzy dopełniacz dublera dublerów celownik dublerowi dublerom biernik dublera dublerów narzędnik dublerem dublerami miejscownik dublerze dublerach wołacz dublerze dublerzy depr. M. i W. lm: (te) dublery - przykłady:
- (1.1) Proponuję zdjęcia w większej odległości i zastąpienie Zbyszka dublerem[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dublerstwo n, dublowanie n
- forma żeńska dublerka ż
- czas. dublować ndk.
- przym. dublerski, dubeltowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) franc. double → podwójny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) double
- hiszpański: (1.1) especialista m, doble m
- nowogrecki: (1.1) κασκαντέρ m
- źródła:
- ↑ Danuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa technicznego. Determinologizacja wyrazów z leksyki specjalnej, „Poradnik Językowy” nr 3/1979, s. 131.
- ↑ Dorota Karaś, Cybulski. Podwójne salto, Kraków: Znak, 2016, s.141. ISBN 978-83-240-4350-7.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.