dryg (język polski)
- wymowa:
- IPA: [drɨk], AS: [dryk], zjawiska fonetyczne: wygł.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zwykle w zwrocie „mieć dryg do czegoś” – pot. mieć do czegoś skłonność, talent do robienia czegoś[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dryg drygi dopełniacz drygu drygów celownik drygowi drygom biernik dryg drygi narzędnik drygiem drygami miejscownik drygu drygach wołacz drygu drygi - przykłady:
- (1.1) Kocha łowić ryby i ma do tego niesamowity dryg[2].
- (1.1) – Biedna dziewczyna… Ani w pracy się jej nie układało, bo nie miała drygu do niemieckiego…[3]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) predyspozycja, pot. smykałka, pot. żyłka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) knack
- źródła:
- ↑
Hasło „dryg” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Barbara Pietkiewicz, Polityka nr 2570, 2006-09-09, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Eugeniusz Dębski, Aksamitny Anschluss, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
dryg (język szwedzki)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) ekonomiczny, starczający na długo, trwały[1]
- (1.2) spory, ciężki, duży, pokaźny, porządny[1]
- (1.3) nadęty, wyniosły, pyszałkowaty[1]
- odmiana:
- (1.1-3) dryg, drygt, dryga
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dryghet
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.