drużynowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌdruʒɨ̃ˈnɔvɨ], AS: [družỹnovy], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) dotyczący drużyny, charakterystyczny dla drużyny
- (1.2) sport. taki, który jest rozgrywany przez drużynę
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) osoba opiekująca się drużyną harcerską
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik drużynowy drużynowa drużynowe drużynowi drużynowe dopełniacz drużynowego drużynowej drużynowego drużynowych celownik drużynowemu drużynowej drużynowemu drużynowym biernik drużynowego drużynowy drużynową drużynowe drużynowych drużynowe narzędnik drużynowym drużynową drużynowym drużynowymi miejscownik drużynowym drużynowej drużynowym drużynowych wołacz drużynowy drużynowa drużynowe drużynowi drużynowe nie stopniuje się - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik drużynowy drużynowi dopełniacz drużynowego drużynowych celownik drużynowemu drużynowym biernik drużynowego drużynowych narzędnik drużynowym drużynowymi miejscownik drużynowym drużynowych wołacz drużynowy drużynowi - przykłady:
- (2.1) Płonie ognisko i szumią knieje, drużynowy jest wśród nas. Opowiada starodawne dzieje, bohaterski wskrzesza czas.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) klasyfikacja drużynowa
- (1.2) zawody / rozgrywki drużynowe • dyscyplina drużynowa
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. drużyna ż, drużynnik m
- forma żeńska drużynowa ż
- przysł. drużynowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- duński: (1.1) fører hos spejdere
- rosyjski: (2.1) звеньевой m
- źródła:
- ↑ piosenka harcerska, muzyka i słowa: Jerzy Braun
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.