drapieżca (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba lub kraj napadający
- (1.2) zool. zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik drapieżca drapieżcy dopełniacz drapieżcy drapieżców celownik drapieżcy drapieżcom biernik drapieżcę drapieżców narzędnik drapieżcą drapieżcami miejscownik drapieżcy drapieżcach wołacz drapieżco drapieżcy depr. M. i W. lm: (te) drapieżce - przykłady:
- (1.2) Trwoga zakradła się do serc zuchwałych drapieżców[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) drapieżnik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. drapieżczy, drapieżny
- rzecz. drapieżnik mzw, drapieżnica ż, drapież ż, drapieżczość ż
- przysł. drapieżnie
- czas. drapieżyć
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. drapież + -ca
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Ferdynand Ossendowski, W polskiej dżungli.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.