dragon (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈdraɡɔ̃n], AS: [dragõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) hist. wojsk. żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny
- (1.2) pot. żart. o potężnej i energicznej kobiecie, która lubi dyrygować, dowodzić innymi
- (1.3) rzem. luźna, szeroka patka na tylnej części płaszcza
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dragon dragoni dopełniacz dragona dragonów celownik dragonowi dragonom biernik dragona dragonów narzędnik dragonem dragonami miejscownik dragonie dragonach wołacz dragonie dragoni depr. M. i W. lm: (te) dragony - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) herod-baba
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) kawalerzysta
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dragonia m
- przym. dragoński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) niem.[1]
- uwagi:
- zob. też dragon w Wikipedii
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dragoon
- czeski: (1.1) dragoun
- francuski: (1.1) dragon; (1.2) dragon m, virago ż
- hiszpański: (1.1) dragón m; (1.2) sargentona ż, virago ż
- niemiecki: (1.1) Dragoner m
- nowogrecki: (1.1) δραγόνος m; (1.2) αλόγα ż
- rosyjski: (1.1) драгу́н m
- słowacki: (1.1) dragún m, daw. dragón m
- ukraiński: (1.1) драгун m
- źródła:
- ↑ Małgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 223.
dragon (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) mit. smok[1]
- odmiana:
- (1.1) lp dragon; lm dragons
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dragoness
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) por. wyvern
- źródła:
- ↑ Collins: słownik angielsko-polski, pod red. prof. Jacka Fisiaka, Wydawnictwo Arti PWH, Warszawa 2007, ISBN 978-83-89725-39-5, s. 133.
dragon (język francuski)
rzeczownik, rodzaj męski
dragon (język szwedzki)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) dragon
- (1.2) tarragon {roślina}
- (1.3) liście tej rośliny, używane jako przyprawa
- odmiana:
- (1.1) dragon, dragonen, dragoner, dragonerna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
dragon (język średnioangielski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) smok
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz średnioangielski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.