dorożka (język polski)
dorożka (1.1)
dorożka (1.1)
- wymowa:
- IPA: [dɔˈrɔʃka], AS: [doroška], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) lekki, rekreacyjny pojazd konny, często wynajmowany na przejażdżki; zob. też dorożka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dorożka dorożki dopełniacz dorożki dorożek celownik dorożce dorożkom biernik dorożkę dorożki narzędnik dorożką dorożkami miejscownik dorożce dorożkach wołacz dorożko dorożki - przykłady:
- (1.1) Obszarpane dorożki, zaprzągnięte w chude konie, wlokły się leniwie; tramwaje huczały przebiegając; po trotuarach snuli się pospiesznie, gorączkowo ludzie, jak długa, ruchoma wstęga[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) guma
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dorożkarz mos, dorożkarstwo n
- czas. dorożkować ndk.
- przym. dorożkarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Droschke z ros.[2]
- uwagi:
- por. powóz • bryczka • berlinka • faeton
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hansom cab, hackney
- białoruski: (1.1) пралётка ż, брычка ż
- bułgarski: (1.1) дрошка ż
- czeski: (1.1) drožka ż
- niemiecki: (1.1) offene Kutsche ż
- rosyjski: (1.1) пролётка ż
- szwedzki: (1.1) droska w; hästdroska w (tylko konna)
- węgierski: (1.1) bérkocsi
- źródła:
- ↑ W. Reymont: Komediantka
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 52.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.