doprawiać (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) dodawać przypraw do smaku
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Elżbieta kończyła doprawiać specjalnym sosem surówkę z różnorakich warzyw i owoców, a Alicja już zaczęła nakrywać stół kolorowym obrusem[1].
- (1.1) Zasadziła wnuczkę do ucierania ziemniaków na tarce, a sama doprawiała kiszoną kapustę[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. doprawienie n, przyprawa ż
- czas. przyprawiać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- zobacz listę tłumaczeń w haśle: przyprawiać
- ukraiński: (1.1) приправляти
- źródła:
- ↑ Wiesława Maria Korczyńska, Wróć..., 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Małgorzata Musierowicz, Dziecko piątku, 1993, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.