doceo (język łaciński)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) uczyć (kogoś), nauczać[1]
- odmiana:
- (1.1) doc|eō, docēre, docuī,, doctum (koniugacja II)
- przykłady:
- (1.1) Ita sunt matres discipulorum: si filii earum male discunt, magistrum accusant 'eum'que 'male docere' dicunt.[2] → Takie to są matki uczniów – jeśli ich synowie źle się uczą, to oskarżają nauczyciela i mówią, że źle naucza.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) disco
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. doctrina ż
- przym. doctus
- ims. doctus
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Słownik łacińsko-polski, wyd. dziesiąte, opr. Kazimierz Kumaniecki, według słownika Hermana Mengego i Henryka Kopii, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1977.
- ↑ Hans Henning Ørberg, Lingua Latina per se illustrata. Colloquia personarum, Special-Trykkeriet Viborg, 2005, s. 54, ISBN 87-997016-6-9
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.