dewot (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. osoba manifestacyjnie pobożna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dewot dewoci dopełniacz dewota dewotów celownik dewotowi dewotom biernik dewota dewotów narzędnik dewotem dewotami miejscownik dewocie dewotach wołacz dewocie dewoci depr. M. i W. lm: (te) dewoty - przykłady:
- (1.1) Sąsiad jest dewotem, ma w przedpokoju aż cztery święte obrazy.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bigot
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dewociarskość ż, dewocja ż, dewocyjność ż
- forma żeńska dewotka ż
- przym. dewociarski, dewocyjny
- przysł. dewociarsko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. devotus → pobożny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.