denat (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ˈdɛ̃nat], AS: [dẽnat], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba, która zginęła w wyniku morderstwa, samobójstwa lub wypadku
- (1.2) pot. ktoś bardzo pijany lub zmęczony
- (1.3) pot. denaturat
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik denat denaci dopełniacz denata denatów celownik denatowi denatom biernik denata denatów narzędnik denatem denatami miejscownik denacie denatach wołacz denacie denaci - przykłady:
- (1.1) Dowody wskazują, że denat umarł przez truciznę.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- forma żeńska denatka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. denatus → zmarły[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) deceased
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.