deficyt (język polski)
- wymowa:
- IPA: [dɛˈfʲiʦ̑ɨt], AS: [defʹicyt], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) niedobór, brak; zob. też deficyt w Wikipedii
- (1.2) ekon. przewaga wydatków nad dochodami
- odmiana:
- (1.1-2) [1][2]
przypadek liczba pojedyncza mianownik deficyt dopełniacz deficytu celownik deficytowi biernik deficyt narzędnik deficytem miejscownik deficycie wołacz deficycie - przykłady:
- (1.2) W Polsce każdego roku występuje deficyt budżetowy.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) deficyt handlowy / masy / wody / tlenowy / psychiczny • quasi-deficyt
- (1.2) deficyt budżetowy
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. deficytowość ż
- zdrobn. deficycik mrz
- przym. deficytowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Defizit, ang. deficit, wł. deficit < łac. deficit → brakuje[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) deficit
- arabski: (1.1) نقص, منقصة, نقصان
- baskijski: (1.1) defizit; (1.2) defizit
- białoruski: (1.1) недахоп m; (1.2) дэфіцыт m
- bułgarski: (1.1) дефицит m; (1.2) дефицит m
- duński: (1.2) underskud n
- fiński: (1.1) alijäämä
- francuski: (1.1) déficit
- hiszpański: (1.1) déficit m; (1.2) déficit m
- japoński: (1.1) 赤字; (1.2) 赤字
- kataloński: (1.1) dèficit m
- rosyjski: (1.1) дефицит m
- szwedzki: (1.1) brist; (1.2) underskott n
- węgierski: (1.2) deficit
- włoski: (1.1) perdita ż, deficit
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.