dłużniczka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [dwuʒʲˈɲiʧ̑ka], AS: [du̯užʹńička], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) forma żeńska od: dłużnik (finansowy)
- (1.2) forma żeńska od: dłużnik (moralny)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dłużniczka dłużniczki dopełniacz dłużniczki dłużniczek celownik dłużniczce dłużniczkom biernik dłużniczkę dłużniczki narzędnik dłużniczką dłużniczkami miejscownik dłużniczce dłużniczkach wołacz dłużniczko dłużniczki - przykłady:
- (1.1) Jeśli wszystkie moje dłużniczki w pracy oddadzą mi pieniądze, to kupię sobie tę nową sukienkę.
- (1.2) Dziękuję ci za pomoc, jestem twoją dłużniczką.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) wierzycielka
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- zob. dłużnik
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1-2) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: dłużnik
- białoruski: (1.1) даўжніца ż
- kataloński: (1.1) deutora ż
- rosyjski: (1.1) должница ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.