czubaty (język polski)
trznadel czubaty (1.1)
- wymowa:
- , IPA: [ʧ̑uˈbatɨ], AS: [čubaty]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) mający na głowie czub
- (1.2) zakończony czubem, ostro zakończony, sterczący
- (1.3) napełniony z naddatkiem, z czubem
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik czubaty czubata czubate czubaci czubate dopełniacz czubatego czubatej czubatego czubatych celownik czubatemu czubatej czubatemu czubatym biernik czubatego czubaty czubatą czubate czubatych czubate narzędnik czubatym czubatą czubatym czubatymi miejscownik czubatym czubatej czubatym czubatych wołacz czubaty czubata czubate czubaci czubate - przykłady:
- (1.3) Czy mam wziąć czubatą czy płaską łyżeczkę proszku do pieczenia?
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) trznadel czubaty
- (1.2) czubaty świerk
- (1.3) czubata łyżka
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. czub m, czubek mos/mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. czub + -aty
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) чубаты
- czeski: (1.1) chocholatý
- kazachski: (1.1) айдарлы
- rosyjski: (1.1) хохла́тый
- słowacki: (1.1) chocholatý
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.