czekista (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʧ̑ɛˈcista], AS: [čeḱista], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. polit. funkcjonariusz radzieckiej CzK
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik czekista czekiści dopełniacz czekisty czekistów celownik czekiście czekistom biernik czekistę czekistów narzędnik czekistą czekistami miejscownik czekiście czekistach wołacz czekisto czekiści - przykłady:
- (1.1) Wzdłuż kolejki oczekującej na rewizję przechadzał się czekista w skórzanej kurtce z groźnie przewieszonymi na krzyż dwoma pistoletami.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Czeka n, CzeKa n, czekistówka ż
- forma żeńska czekistka ż
- przym. czekistowski
- skr. CzK n
- związki frazeologiczne:
- jak czekista z czekistą
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) por. ubek • esbek
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) chekist
- białoruski: (1.1) чэкіст m
- estoński: (1.1) tšekist
- fiński: (1.1) tšekisti
- niemiecki: (1.1) Tschekist m
- rosyjski: (1.1) чекист m
- słowacki: (1.1) čekista m
- źródła:
- ↑ Daniel Bargiełowski Po trzykroć pierwszy. Michał Tokarzewski-Karaszewicz – generał broni, teozof, wolnomularz, kapłan Kościoła liberalnokatolickiego, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 2000, ISBN 83-87893-76-5, s. 317
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.