czary (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈʧ̑arɨ], AS: [čary]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) magiczne obrzędy[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba mnoga mianownik czary dopełniacz czarów celownik czarom biernik czary narzędnik czarami miejscownik czarach wołacz czary - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) magia, urok; st.pol. gusła
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. czar m, czarownictwo n, czarownik m, czarowniś m, czarownica ż, czarowanie n, czarodziejka ż
- czas. czarować ndk.
- przym. czarowny, czarujący
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) magic, sorcery, witchcraft
- duński: (1.1) magi w, trolddom w, hekseri n
- japoński: (1.1) 魔法(まほう)
- jidysz: (1.1) כּישוף m (kiszef)
- niemiecki: (1.1) Hexerei ż, Zauber m
- rosyjski: (1.1) волшебство n, магия ż
- tetum: (1.1) abanat, maninga
- węgierski: (1.1) boszorkányság
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.