magic (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) magia
przymiotnik
- (2.1) magiczny, czarodziejski
- (2.2) tajemniczy
- odmiana:
- przykłady:
- (2.1) She saw a conical hat with stars and a magic wand → Zobaczyła stożkowatą czapkę w gwiazdki i czarodziejską różdżkę.
- (2.2) I need you so bad, magic woman[1]. → Bardzo ciebie potrzebuję, tajemnicza kobieto.
- składnia:
- kolokacje:
- (2.1) magic spell • magic wand
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. magician, magicianess, magicienne
- przym. magical
- przysł. magically
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
magic (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) magiczny
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.