cuire (język francuski)

wymowa:

IPA: [kɥiʁ]

​ ​ ​ ​ ​ ​

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) gotować, ugotować^[1]

(1.2) smażyć, usmażyć^[1]

(1.3) piec, upiec^[1]

(1.4) palić, wypalać, trawić^[1]

(1.5) powodować dojrzewanie^[1]

czasownik nieprzechodni

(2.1) gotować się^[1]

(2.2) smażyć się^[1]

(2.3) piec się^[1]

(2.4) piec (boleć)^[1]

(2.5) przen. pot. en cuire: pożałować

czasownik zwrotny se cuire

(3.1) gotować się, ugotować się^[1]

(3.2) smażyć się, usmażyć się^[1]

(3.3) piec się, upiec się^[1]

odmiana:

ims. cuisant • przesz. (avoir) cuit • ter. je cuis, tu cuis, il cuit, nous cuisons, vous cuisez, ils cuisent • przysz. cuir- • subjonctif cuis- • zobacz pełną odmianę

przykłady:

(1.1) Cuis les racines de cette plante dans du vin chargé d’aromates. → Ugotuj korzenie tej rośliny w winie z przyprawami^[2].

(2.5) Il vous en cuira, Monsieur Chapuzot… → Pożałuje pan tego, panie Chapuzot…^[3]

(3.3) Cette pâte se cuit dans des moules ronds, plats et évasés. → To ciasto piecze się w okrągłych foremkach, płaskich i rozszerzających się u góry^[4].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.5) mûrir

(3.1-3) brûler, piquer

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. autocuiseur m, biscuit m, cuisine ż, cuisinier m, cuisinière ż, cuisson ż, cuistot m, cuit m, cuite ż, terre cuite ż

przym. cuisant, cuit, surcuit

czas. cuisiner, précuire, recuire, surcuire

związki frazeologiczne:

être un dur à cuire • vous viendrez cuire mon four • trop gratter cuit, trop parler nuit • si la mer bouillait, il y aurait bien des poissons de cuits • laisser cuire dans son jus

etymologia:

prarom. *cocere < łac. cŏquĕre → gotować, piec, warzyć^[5]

uwagi:

źródła: