congiuntura (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /koŋ.ʤun.'tu.ra/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) połączenie, złączenie
- (1.2) okoliczność, sytuacja, okazja
- (1.3) ekon. koniunktura
- odmiana:
- (1.1-3) lp congiuntura; lm congiunture
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.3) alta / bassa congiuntura → dobra / zła koniunktura
- synonimy:
- (1.1) giuntura, connessione, attaccatura
- (1.2) occasione, circostanza, situazione, caso, contingenza, frangente, momento, opportunità
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. congiungimento, congiunta ż, congiuntiva ż, congiuntivite ż, congiuntivo m, congiunto m, congiunzione ż
- czas. congiungere, congiungersi
- przym. congiuntivale, congiuntivo, congiunto, congiunturale
- przysł. congiuntamente
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. congiungere
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.