clamo (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [ˈkla.mo]
- znaczenia:
czasownik, forma fleksyjna
- (1.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od clamar
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
clamo (język łaciński)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) wołać, krzyczeć, wzywać
- (1.2) głosić, przemawiać donośnie
- odmiana:
- (1.1) clāmo, clāmāre, clāmavi, clāmatum (koniugacja I)
- przykłady:
- (1.1) De profundis clamavi ad te, Domine → Z głębokości wołałem do Ciebie, Panie. (Ps 130, 1)[1]
- (1.2) Si hi tacuerint, lapides clamabunt. → Jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą. (Łk 19, 40)[2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. clamor m
- czas. acclamo, declamo, exclamo, proclamo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.