ciul (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʨ̑ul], AS: [ćul], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
- (1.1) wulg. (także gw. (Śląsk Cieszyński)[1]) o mężczyźnie
- (1.2) reg. łódz.[2], gw. (Śląsk Cieszyński) pogard. ktoś niezaradny
- (1.3) środ. więz.[3] (także gw. (Śląsk Cieszyński)[1]) penis
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ciul ciule dopełniacz ciula ciulów / ciuli celownik ciulowi ciulom biernik ciula ciulów / ciuli narzędnik ciulem ciulami miejscownik ciulu ciulach wołacz ciulu ciule - przykłady:
- (1.1) Muszę się spotkać z tym ciulem.
- (1.1) Z takim ciulym nie chcym mieć nic spólnego[1].
- (1.2) Ty mniej gorzołka pij, ty więcej trenuj, ty za granica jedziesz, ciulu ty.[4]
- (1.2) Z niej to taki ciul, nic sama nie załatwi.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) szumowina, szuja, gnida, bydlak
- (1.2) oferma, niedorajda
- (1.3) kutas
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- czas. ciulać ndk., ociulać dk., wyciulać dk.
- związki frazeologiczne:
- ciul z tym • czysty ciul
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kutas
- źródła:
- 1 2 3 Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Galeria „Na Gojach”, Ustroń 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.
- ↑ Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, WUŁ, Łódź 2007, ISBN 978-83-75-25095-4, s. 186.
- ↑ Klemens Stępniak Słownik tajemnych gwar przestępczych, Puls Publication Limited, Londyn 1993, ISBN 1-85917-006-4, s. 92
- ↑ Piłkarski poker
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.