cierlica (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʨ̑ɛrˈlʲiʦ̑a], AS: [ćerlʹica], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) włók. drewniany przyrząd służący do otłukiwania włókien lnu[1]
- (1.2) wózek do młócenia zboża[1]
- (1.3) makotra, moździerz[1]
- (1.4) gadatliwa kobieta[1]
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cierlica cierlice dopełniacz cierlicy cierlic celownik cierlicy cierlicom biernik cierlicę cierlice narzędnik cierlicą cierlicami miejscownik cierlicy cierlicach wołacz cierlico cierlice - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1) tarlica, cerzlica, cerlica, terlica, perlica
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zdrobn. cierliczka
- czas. cierlić
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2 3 4 Hasło „Cierlica” w: Jan Karłowicz, Słownik gwar polskich, t. I, Akademia Umiejętności, Kraków 1900, s. 331.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.