ciemiączko (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) anat. miękkie spojenie łączące kości czaszki płodu, noworodka i niemowlęcia, z czasem ulegające skostnieniu; zob. też ciemiączko w Wikipedii
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Ciemiączka umożliwiają prawidłowy wzrost mózgu bobasa.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ciemiączko boczne • ciemiączko klinowe • ciemiączko przednie • ciemiączko przednio-boczne • ciemiączko sutkowe • ciemiączko tylne • ciemiączko tylno-boczne
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ciemię n, ciemieniucha ż
- przym. ciemiączkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- zdrobn. od pol. ciemię
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bryt. fontanelle, amer. fontanel
- hiszpański: (1.1) fontanela ż
- łaciński: (1.1) fonticulus m
- nowogrecki: (1.1) πηγή ż
- węgierski: (1.1) kutacs
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.