chorał (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈxɔraw], AS: [χorau̯]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) muz. uroczysty wielogłosowy śpiew kościelny
- (1.2) muz. kościelny utwór muzyczny do wykonywania podczas nabożeństw
- (1.3) liter. podniosły utwór poetycki o poważnej tematyce
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik chorał chorały dopełniacz chorału chorałów celownik chorałowi chorałom biernik chorał chorały narzędnik chorałem chorałami miejscownik chorale chorałach wołacz chorale chorały - przykłady:
- (1.1) Melodie chorału stanowiły podstawę wielogłosowej muzyki średniowiecznej.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) chorał gregoriański
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. chorałowy
- rzecz. choralista mos, chór mrz, chórzysta mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. choralis < gr. χορός[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) харал m
- bułgarski: (1.1) хорал m
- czeski: (1.1) chorál m
- esperanto: (1.1) ĥoralo
- niemiecki: (1.1) Choral m
- nowogrecki: (1.1) κοράλ n
- rosyjski: (1.1) хорал m
- ukraiński: (1.1) хорал m
- źródła:
- ↑ z Wikipedii
- ↑ Stanisław Makowski, Romantyzm, WSiP, Warszawa 1995, s. 482.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.