chlormetyna (język polski)
struktura chlormetyny (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌxlɔrmɛˈtɨ̃na], AS: [χlormetỹna], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) chem. med. wojsk. toksyczny związek organiczny, parzący bojowy środek trujący z grupy iperytów azotowych, pierwszy lek przeciwnowotworowy stosowany od lat 40. XX wieku, obecnie praktycznie nieużywany w medycynie; zob. też chlormetyna w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik chlormetyna dopełniacz chlormetyny celownik chlormetynie biernik chlormetynę narzędnik chlormetyną miejscownik chlormetynie wołacz chlormetyno - przykłady:
- (1.1) Pochodne chlormetyny, m.in. cyklofosfamid i ifosfamid, stosowane są w leczeniu nowotworów.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) chlorometyna, mechloretamina, 2-chloro-N-(2-chloroetylo)-N-metyloetanoamina, 2,2'-dichloro-N-metylodietyloamina, bis(2-chloroetylo)metyloamina, HN2, HN-2
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. chlormethinum – międzynarodowa nazwa niezastrzeżona (INN)
- uwagi:
- zobacz też: trichlorometyna
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) chlormethine, mechlorethamine, mustine, 2-chloro-N-(2-chloroethyl)-N-methylethanamine, HN2, HN-2
- francuski: (1.1) chlorméthine ż, 2-chloro-N-(2-chloroéthyl)-N-méthyléthanamine ż, HN2, HN-2
- łaciński: (1.1) chlormethinum n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.