chiton (język polski)

chiton (2.1)
wymowa:
IPA: [ˈxʲitɔ̃n], AS: [χʹitõn], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. w starożytnej Grecji: lniana i wełniana szata zszyta po bokach, spięta na ramionach[1]; zob. też chiton w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zool. mięczak z rodzaju chitonów; zob. też chitony w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) wielotarczowiec, wielopłytkowiec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) ubranie
(2.1) mięczak
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. chityna ż, chitozan m
przym. chitynowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. χιτών (chitṓn)
(2.1) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Krystyna Skalska, Hanna Budzykowa, Język polski. Teksty literackie oraz ćwiczenia w mówieniu i pisaniu, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1986, s. 117
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.