cekmistrz (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [ˈʦ̑ɛkmʲisṭʃ], AS: [cekmʹisṭš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• udziąs.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) st.pol. przełożony ceklarzy[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cekmistrz cekmistrzowie dopełniacz cekmistrza cekmistrzów celownik cekmistrzowi cekmistrzom biernik cekmistrza cekmistrzów narzędnik cekmistrzem cekmistrzami miejscownik cekmistrzu cekmistrzach wołacz cekmistrzu cekmistrzowie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) st.pol. ceklmistrz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ceklownik mos, ceklowanie n, ceklarz mos, ceklarstwo n, ceklacja ż, st.pol. ceklmistrz
- czas. ceglować, ceklować
- przym. ceklarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „cekmistrz” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I: A-G, Warszawa 1900–1927, s. 259.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.