caritas (język polski)
- wymowa:
- (spolszczona) ‹karitas›
- podział przy przenoszeniu wyrazu: ca•ri•tas
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rel. miłość do bliźniego podyktowana miłością do Boga
- odmiana:
- (1.1) nieodm.,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik caritas caritas dopełniacz caritas caritas celownik caritas caritas biernik caritas caritas narzędnik caritas caritas miejscownik caritas caritas wołacz caritas caritas - przykłady:
- (1.1) Świadkowie życia błogosławionego dali świadectwo o jego caritas przejawiającej się również w stosunku do ostatnich i doświadczanych przez los.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Caritas mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. caritas[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- łaciński: (1.1) caritas ż
- źródła:
caritas (język łaciński)
- wymowa:
- (wariant klasyczny) IPA: /ˈkaː.ri.taːs/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) miłość, caritas
- (1.2) drożyzna
- (1.3) miłosierdzie
- (1.4) szacunek
- odmiana:
- (1.1-4) cāritās, cāritātis (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cāritās cāritātēs dopełniacz cāritātis cāritātum celownik cāritātī cāritātibus biernik cāritātem cāritātēs ablatyw cāritāte cāritātibus wołacz cāritās cāritātēs - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- Źródłosłów nazwy katolickiej organizacji Caritas[1].
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 85.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.