cōł (język wilamowski)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) mat. liczba (ilość)[1]
- (1.2) mat. numer, cyfra
- (1.3) jęz. gram. liczba
- (1.4) chem. liczba
- odmiana:
- (1.1-4) lp cōł; lm cōłn
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- śwn. zal < swn. zala < pragerm. *talō, por. jid. צאָל (col), niem. Zahl
- uwagi:
- zobacz też: juərcōł
- źródła:
- ↑
Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 460.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.