bunraku (język polski)
pacynka bunraku (1.1)
- wymowa:
- IPA: [bũnˈraku], AS: [bũnraku], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) teatr lalek wywodzący się z japońskiego teatru epickiego; zob. też bunraku w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) nieodm.,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bunraku bunraku dopełniacz bunraku bunraku celownik bunraku bunraku biernik bunraku bunraku narzędnik bunraku bunraku miejscownik bunraku bunraku wołacz bunraku bunraku - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od nazwiska lalkarza Bunrakuken Uemura
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bunraku puppet show
- japoński: (1.1) 文楽(ぶんらく), 人形浄瑠璃(にんぎょうじょうるり)
- rosyjski: (1.1) бунраку n
- źródła:
bunraku (język angielski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) szt. bunraku
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.