buk (język polski)

buk (1.1)

buk (1.2)

wymowa:

​, IPA: [buk], AS: [buk]

homofony: Bug • Bóg • bóg

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dendr. Fagus L.^[1], drzewo z rodziny bukowatych; zob. też buk w Wikipedii

(1.2) drewno bukowe

odmiana:

(1.1)^[2]

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	buk	buki
dopełniacz	buka / buku	buków
celownik	bukowi	bukom
biernik	buk	buki
narzędnik	bukiem	bukami
miejscownik	buku	bukach
wołacz	buku	buki

(1.2)^[2]

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	buk
dopełniacz	buku
celownik	bukowi
biernik	buk
narzędnik	bukiem
miejscownik	buku
wołacz	buku

przykłady:

(1.1) Tam rośnie stary buk.

(1.2) Ten obiekt wykonany jest z buku.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) lud. buczyna^[3], bukiew^[3]

(1.2) buczyna

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

(1.1) buczyna

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. buczyna ż, bukiew ż

zdrobn. buczek m

przym. bukowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

prasł. *bukъ^[4]

por. białor. бук, ros. бук, ukr. бук, czes. buk, słc. buk.

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) beech, beechtree; (1.2) beech wood
• baskijski: (1.1) pago; (1.2) pagoki
• białoruski: (1.1) бук m; (1.2) бук m
• bułgarski: (1.1) бук m; (1.2) бук m
• chorwacki: (1.1) bukva ż; (1.2) bukva ż
• czeski: (1.1) buk m
• duński: (1.1) bøg w; (1.2) bøgetræ n, bøg w
• esperanto: (1.1) fago
• fiński: (1.1) pyökki
• francuski: (1.1) hêtre m
• hiszpański: (1.1) haya ż
• islandzki: (1.1) beykitré n, beyki m
• łaciński: (1.1) fagus ż; (1.2) fagus ż
• niemiecki: (1.1) Buche ż; (1.2) Buchenholz n
• nowogrecki: (1.1) οξιά ż
• połabski: (1.1) bau̯k m, boi̯k m
• rosyjski: (1.1) бук m
• słowacki: (1.1) buk m; (1.2) buk m
• szwedzki: (1.1) bok w
• ukraiński: (1.1) бук m
• wilamowski: (1.1) bih́łiḱ m, bicha ż

źródła:

buk (język czeski)

buk (1.1)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) bot. buk

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	buk	buky
dopełniacz	buku	buků
celownik	buku	bukům
biernik	buk	buky
wołacz	buku	buky
miejscownik	buku	bucích
narzędnik	bukem	buky

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. bukový

rzecz. bučina ż

związki frazeologiczne:

kluk jako buk • spát jako buk • zdravý jako buk

etymologia:

uwagi:

źródła:

buk (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) sprzączka

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. buko, bukdorno

czas. buki, disbuki, malbuki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1905 (Fundamento de Esperanto). Baza Radikaro Oficiala: grupa 9.

źródła:

buk (język niemiecki)

wymowa:

​

znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) czas przeszły prosty (Präteritum) czasownika backen

odmiana:

(1.1) zob. Wiktionary.de backen (Konjugation)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

buk (język norweski (bokmål))

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. brzuch

odmiana:

(1.1) en buk, buken, buker, bukene

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) mage

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

buk (slovio)

buk (1.1)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

бук

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) bot. buk

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

buk (język słowacki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) bot. Fagus^[1], buk

(1.2) buk (drewno)

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) buk lesný

(1.2) lavica z buka

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bukvica ż, bukva ż, bukovina ż, bučina ż, bučinka ż

przym. bukový, bučinový

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

buk (język szwedzki)

buk (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) anat. brzuch^[1]

(1.2) przen. (np. o samolocie, żaglu, fali) wybrzuszenie, wypukłość^[1]

odmiana:

(1) en buk, buken, bukar, bukarna

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) mage, abdomen

(1.2) utbuktning

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

złożenie rzeczownikowe bukfena, bukhåla, bukspottkörtel, buktalare • isterbuk, vassbuk

etymologia:

uwagi:

por. bukhåla

nie mylić z: bok → książka, buk

(1.1) zobacz też: części ciała w języku szwedzkim

źródła:

buk (tok pisin)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) książka^[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. book^[1]

uwagi:

źródła:

buk (volapük)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) książka

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz volapük, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.